मुख्य सामग्रीवर वगळा

पोस्ट्स

November, 2008 पासूनच्या पोेस्ट दर्शवित आहे

ISI प्रमुखांना भारताचे आमंत्रण.

"भारताचे पंतप्रधान माननीय मनमोहनसिंग यांनी पाकिस्तानी राष्ट्राध्यक्षांना फोन करुन ISI प्रमुखांना भारतात पाठवायला सांगीतले." आचार्य अत्रे असते तर त्यांनी असा विनोद गेल्या १०००० वर्षात झाला नाही आणि पुढील १०००० वर्षात होणार नाही अशी प्रतिक्रीया दिली असती. काय चाललय हे गेली दोन दिवस मुंबईत ? सर्व बातम्यांचे चॅनल्स सर्व काही उघड दाखवत आहेत. अतिरेक्यांना NSG च्या सर्व हालचाली दाखवल्या जाताहेत. अशी बातम्यांची चॅनल्सना लगेच कायमची बंद करायला हवित. कुठे आहे सरकार ? याच बातम्यांमध्ये बर्‍याच अफवा पसरवल्या जाताहेत. याचा परिणाम मुंबईवर काय होतोय याचा कोण विचार करणार ? फक्त वोट बॅंकेवरच अजुनही डोळा ? सर्वांनी ठरवून अशा सरकारला पुढील निवडणुकीत घरचा रस्ता दाखवायला हवा.

मुंबईवर अतिरेकी हल्ला.

काला रात्री पासुनचा मुंबईवरचा हल्ला बघून चिड येत आहे, आम्ही आमचे काही मोहरे गमावून बसलो. आज घरी बसणार व उद्या परत कामावर, परवाची वाट बघत. कधी पर्यंत असेच चालणार ? गरज आहे पेटून उठायची या राजकारण्यां विरुद्ध. साधा निषेध पुरेसा नाही. उद्या तो अमर, लालू व सोनिया व असेच काही राजकारणी त्यांच्या भावंडांना का मारलं अस विचारण्या पुर्वीच व याची चौकशी करण्यात यावी हे म्हणण्या आधीच सांगुन टाकूया यांना घरी बसा अन्यथा पुढील निवडणुका आमच्या हातात आहेत. असल्या राजकारण्यांना परत परत निवडून देणे म्हणजे अपमान आहे त्या शहिदांचा ज्यांनी या देशासाठी आपले प्राण वेचलेत. करणार का त्यांचा अपमान वारंवार ?

व्यवसाय वाढवायचा मार्ग !

तरुण : नमस्कार अबक कॉम्प्यूटर्स ?
पलिकडून : हो, अबक कॉम्प्यूटर्स. बोला काय झालं ?
तरुण : माझा प्रिंटर खराब झाला आहे. तुम्ही दुरुस्त कराल काय ?
फोन : हो, आम्ही करतो. दुरुस्तीचे आम्ही ३०० रुपये घेतो पण तुम्ही अस करा सोबत दिलेल पुस्तक वाचून तो तुम्हीच दुरुस्त करायचा प्रयत्न करा, नाही झाला तर आम्ही करुच.
तरुण : काहो अस केल्याने तुमचा मालक तुम्हाला काढून टाकेल ना कामावरुन. तुम्ही त्याचा धंदा कमी का करता ?
फोन : नाही तस नाही. हे मालकांचच सांगण आहे. तस केल्याने आम्हाला दुरुस्तीचे जास्त पैसे मिळतात.

एप्रिल फूल !

सांता एक एप्रिलला बस मध्ये चढला.
थोड्या वेळाने कंडक्टर आला व तिकीट विचारू लागला.
सांताने त्याला दहा रुपयाची नोट दिली व तिकीट घेतले, आणि जोरात ओरडला "एप्रिल फूल".
हे बघा माझ्याकडे पास आहे.

रामायण.

हवालदार जेलरला : साहेब, काल सगळे कैदी रामायण करत होते.
जेलर : व्वा छान सुधारताहेत तर आपले कैदी.
हवालदार : नाही साहेब.
जेलर : नाही ? काय झाले.
हवालदार : साहेब, हनुमान झालेला कैदी काल संजीवनी बुटी आणायला गेला होता. तो आतापर्यंत परत आलेला नाही.

फोनच बील.

फोनच बील फार जास्त आल्यावर श्री. देसाईंनी सकाळी नाश्त्याला सगळे बसले असताना विषय काढला की फोनच बील एवढ कां ? मी तर सगळे फोन ऑफिस मध्ये असतांनाच करतो. एवढ मोठ बील मला परवडत नाही.
सौ. देसाई : मी पण सगळे फोन माझ्या कार्यालयातुनच करते.
देसाईंचा मुलगा : मी घरुन कधिच फोन करित नाही. कंपनीने मला वेगळा फोन दिला आहे. मी तोच वापरतो.
देसाईंची मोलकरिण : त्यात काय बिघडलं ? आपण सगळेच आपल्या कामाच्या ठिकाणचेच फोन वापरतोनां ?

गाढव.

एकदा एका शाळेतल्या व्रात्य मुलांनी शाळेत काहीतरी मस्ती करायची ठरवले.
बर्‍याच विचारांती त्यांनी तीन गाढव आणले व त्यांच्या पाठीवर १, २ व ४ हे क्रमांक घातले व त्यांना शाळेच्या मैदानात सोडून दिले.
मुख्याधापकांच्या हे लक्षात आल्यावर त्यांनी शाळेतले सर्व कर्मचारी गाढव क्रमांक ३ शोधायला दिवसभर राबवले.

साडी.

बायको : अहो, मला आज पहाटे स्वप्नात दिसल, तुम्ही साडी घ्यायला मला ५००० रुपये दिलेत. पहाटेच स्वप्न खर होणार कां ? नवरा : होणार ना. ठेव ते ५००० रुपये तुच आणि आण त्याची साडी.

सांताची अंगदुखी.

सांता डॉक्टरला : डॉक्टर सर्व अंगावर दुखते आहे.
डॉक्टर : कुठे दुखते आहे ?
सांता : (सांता एका बोटाने दाखवतो) हे बघा, डाव्या पायाला हात लावला तर दुखते.
डॉक्टर : आणि ?
सांता : हे बघा, उजव्या पायाला हात लावला तरिही दुखते.
डॉक्टर : आणि ?
सांता : कानाला हात लावला तरिही दुखते.
डॉक्टर : आणि ?
सांता : कपाळाला हात लावला तरिही दुखते.
डॉक्टर : तुम्हाला काही झालेले नाही, तुमचे बोट दुखावलेले आहे.

झोप !

प्राध्यापक वर्गात: मुलांनो तुम्हाला फार अभ्यास करायचा आहे. आता परिक्षा जवळ य़ेत आहेत. पण तुम्ही रोज कमितकमी ७ तास झोप घेतलीच पाहिजे.
बाळू: सर हे कसं शक्य आहे ? कॉलेज तर फक्त सहाच तास असते नां ?

झाडाला पाणी.

सांतासिंग आपल्या नोकराला सांगतो जा आणि झाडांना पाणि घाल.
नोकर: साहेब, पण बाहेर पाऊस पडतो आहे.
सांता: तर काय, जा छत्री घेऊन जा.

मांजर.

तीन वेडे मेंटल हॉस्पिटल मधून पळायचा प्रयत्नात असतात.
पहिला वेडा मांजरीचा आवाज काढत पहरेकर्‍याच्या मागून बाहेर पडतो. पहारेकर्‍याच्या ते लक्षात आले नाही हे बघून दुसरा वेडाही तेच करतो व बाहेर पडण्यात यशस्वी होतो.
तीसरा वेडा बघत असतो व तो मांजरीचा आवाज काढत पहारेकर्‍याकडे जातो व त्याला सांगतो मी पण मांजर आहे.

अमेरिका संकटात का आहे ??? ..... !!!

एकदा एक ईझराइली, जर्मन, रुशियन व एक अमेरिकन डॉक्टर आपापल्या देशातील औषधे किती प्रगत आहेत या बद्दल बोलत असतात.
ईझराइली डॉक्टर म्हणतो," आमच्याकडे औषधे ईतकी प्रगत आहेत की आम्ही एकाची किडनी काढतो दुसर्‍याला लावतो व तो सहा आठवड्यात कामावर हजर असतो."

जर्मन डॉक्टर म्हणतो," हे काहीच नाही. आम्ही तर एकाचे फुफ्फूस काढतो दुसर्‍याला लावतो व तो चार आठवड्यात कामावर हजर असतो."

रशियन डॉक्टर म्हणतो," आम्ही तुमच्याही पुढे आहोत. आम्ही एकाचे अर्धेच हॄदय काढतो दुसर्‍याला लावतो व दोघेही दोन आठवड्यात कामावर हजर रहातात."

अमेरिकन डॉक्टर म्हणतो, " तुमच्या कोणाहीपेक्षा आम्ही जरा जास्तच पुढे आहोत. आम्ही टेक्सास मधल्या बुध्धि नसलेल्या माणसाला निवडले. त्याला व्हाईट हाऊस मध्ये बसवले व आता सर्वच अमेरिकन्स नोकर्‍या शोधताहेत."

काम.

विजय : कारे संजय, तु कधिपासुन इथे काम करतो आहेस ?

संजय : मालकांनी कामावरुन काढून टाकायची धमकी दिल्यापासून.

नापास.

डॉन मुलाला: अरे तु नापास झालास ?
मुलगा : हो बाबा, त्यांनी मला नापास केले.
डॉन : तु अभ्यास नव्हता केला कां ?
मुलगा : केला होता ना. त्यांनी मला तीन तास खुप प्रश्न विचारले पण मी त्यांना काहिही सांगीतले नाही.
डॉन : का ?
मुलगा : तुम्हिच सांगीतले होते ना. कुणी काहिही विचारले तर सांगायचे नाही.